Galaxidi…..een verborgen parel….

Zaterdag 28 Februari t/m Maandag 2 Maart

Na een rustige nacht vertrekken we uit Asprovalta…..we gaan kilometers maken richting het zuiden van Griekenland. Griekse Adonis stuurt de camper langs Thessaloniki, Katerini, Elassona, en net onder Larissa vinden we na 280 kilometer onze overnachtingsplek in het landbouwdorpje Nea Karyes. Bij het kerkje zou je heel goed kunnen overnachten volgens P4N. Ik kijk eens om me heen en zie heel veel sporen van nachtelijke activiteiten en het is ook nog eens weekend. Nee, we rijden nog een kilometer verder en vinden op de parking bij een koffie kiosk een plaats om te staan. 

De volgende ochtend om half 8 rijden we alweer. Het was een koude nacht, het heeft zelfs gevroren. Over rustige landelijke wegen,- wat een zaligheid vergeleken met Italië - vinden we onze weg richting Farsala, dan volgt Lamia richting de Bralos-pas. Daar gaan we de bergen in, de besneeuwde bergtoppen reizen met ons mee, het is een prachtige route, de natuur is werkelijk een kunstenaar…..We tanken water bij een kerkje en vullen de flessen met water van de naastgelegen bron. Bij Amfissa kan je de afslag richting Delphi nemen om het Orakel te gaan bezoeken maar onze eindbestemming van vandaag is een verborgen parel….namelijk het kustplaatsje Galaxidi.

Galaxidi is een schilderachtig kustplaatsje met een eilandachtige sfeer maar het ligt op het vaste land, niet ver van Delphi. Tot 1963 was het kleine stadje gelegen aan de voet van de berg Parnassos alleen per boot bereikbaar, waardoor het echt op een eiland leek. Maak niet de fout om met de camper de verkeerde ingang van het stadje te kiezen maar neem de weg om het stadje heen. Via een korte smalle weg, kom je dan uit bij de haven en daar kan je parkeren.

Vanaf het eerste moment ben ik betoverd door Galaxidi….de kleuren, het licht, de zee, de oude neo-klassieke herenhuizen met de sierlijke balkons, de boten en zeilboten aan de kade. Het is zondag, er heerst een levendige sfeer…..Griekse families flaneren langs de haven en bezoeken de sfeervolle café’s en authentieke visrestaurants. Wij wandelen naar de beboste landtong Pera Panta. Op de punt staat het standbeeld van de Galaxidiotissa-vrouw, die een zeevrouw uitbeeldt met haar kinderen en met een sjaal naar de zee zwaait. Kleine strandjes tussen de rotsen…..een explosie van kleur van de voorjaarsbloemen…..

Galaxidi ligt verscholen rond een heuvel met een aantrekkelijke kerk er bovenop en het centrum dat zich uitstrekt over de hellingen eronder. Smalle geplaveide straatjes, die al eeuwen onveranderd zijn gebleven verbinden de beschutte havens aan weerszijden van de stad. Maandag al vroeg lopen we naar de andere haven die lokaal bekend staat als de “Weduwenhaven”. Deze bijnaam is een eerbetoon aan de vrouwen die tevergeefs wachtten op echtgenoten, zeelieden, wiens schepen nooit terugkeerden. De haven was in de 19e eeuw een belangrijk centrum voor scheepsbouw, een bloeiperiode waarin de stad haar fraaie verzameling kapiteinshuizen verwierf. In 1860 telde Galaxidi meer dan 300 schepen en speelde het een belangrijke rol in de maritieme geschiedenis van Griekenland.

Galaxidi is stil nu…..een frisse zeebries, er klinkt zachte muziek uit de open neoklassieke ramen, een nostalgisch gevoel is overal aanwezig…..een verborgen parel diep weggestopt in de Golf van Korinthe.