Trachila…..het dorp aan het einde van de wereld….
24 maart 2026 - Stoupa, Griekenland
Zondag 22 en Maandag 23 Maart
Neo Itylo, een groepje traditionele huizen, een paar taverne’s…..meer is het eigenlijk niet. We brengen een bezoekje aan Nikos de visser in het haventje van het nabijgelegen Karavostasi. Helaas zijn vriendin de zeeschildpad kwam niet opdagen. Maar hij heeft ook nog een vrouw en zij helpt altijd mee om de vangst van de dag uit de netten te verzamelen. Na twee relaxte dagen is het tijd om verder te reizen….
Via een prachtige route door de bergen reizen we naar het vissersdorpje Agios Nikolaos. Onderweg passeren we kleine authentieke gehuchten, kerkjes met vergrijsde muren….er heerst een sfeer van geleefd leven…
Griekse Adonis parkeert de camper op het parkeerterrein in het hart van Agios Nikolaos. Brommer eraf en we brommen al snel richting buurdorp Agios Dimitrios. Even een fotostop…..in de zee bij het kleine haventje ligt het rotseilandje Pefnos met een bijzonder kunstobject…..namelijk een ei. Volgens de mythologie was dit de geboorteplaats van de Dioscuri.
Maar we zijn op weg naar Trachila…..een ongerept dorpje….aan het einde van de wereld. Tot eind jaren zeventig was Trachila alleen te voet of per ezel bereikbaar via oude paden vanuit Agios Dimitrios en het binnenland. Voordat de weg werd aangelegd, moest alles per boot worden vervoerd. In de jaren tachtig werd begonnen met de aanleg van een eenvoudige weg vanuit Agios Dimitrios, voornamelijk om het dorp aan te sluiten op het electriciteits-en waternet.
Langs de dramatische kustlijn van Mani brommen we over de smalle weg naar deze verborgen hoek van de Peloponnesos. Imponerende rotswanden begroeid met cactussen, olijfboomgaarden bezaaid met de opvallende bloemen van de Witte Aronskelken…..fantastische uitzichten op de zee en de kliffen. Trachila, gebouwd op grotten, de stenen huizen met dakpannen van klei staan als een krans rond de zee. Het maakt een uitgestorven indruk maar er leven hier toch echt nog mensen.
In de zomer kun je hier oude dames zien die de traditie van handmatig winnen van zout uit de natuurlijke zoutpannen in stand houden. De streek staat bekend om zijn uitstekende zeezout en zodra het water opdroogt worden de zout kristallen geoogst. Trachila, een traditioneel, pittoresk dorp, onaangetast door het massatoerisme. Een ontsnapping aan de toeristische drukte voor degene die opzoek zijn naar afzondering…..het dorp aan het einde van de wereld….
Foto’s
8 Reacties
-
Ineke:24 maart 2026Heerlijk dwalen tussen locals. Aanschouwen van geschiedenis. Veel plezier.
-
Petra Eleftheriadis:27 maart 2026Jullie ook veel plezier de laatste dagen in Spanje! 🌈🚍💃🏻
-
Constance:24 maart 2026Wat geweldig dat jullie een brommer hebben, zo kom je in de mooiste dorpjes en omgeving, kunnen/durven we niet met de camper 🥴
-
Petra Eleftheriadis:27 maart 2026Dat gaat ook vaak niet met de camper…..😅😅
-
Anke Maas:24 maart 2026Wat een prachtige foto's weer Petra !!!!
-
Petra Eleftheriadis:27 maart 2026Dank je wel Anke! Is ook niet moeilijk in Griekenland, zoveel moois om te fotograferen!
-
Henny:25 maart 2026Weer een leuke etappe en mooie foto’s. Sommige plaatsjes ken ik van onze reis in 2019…
-
Petra Eleftheriadis:27 maart 2026In 2019…..onze allereerste camperreis, naar Griekenland natuurlijk.Was heel spannend, veel beleefd!

