Mount Ochi….

Vrijdag 24 April

Mount Ochi lonkt naar ons….
Al gassend met het scheurijzer staat Griekse Adonis al vroeg voor de camper op me te wachten. Hij begrijpt gewoon niet dat een meisje meer tijd nodig heeft…..😅 Dan rijden we eindelijk dik aangekleed op de brommer Karystos uit…..we gaan weer op avontuur. Een stukje voorbij het dorp Metochi, wat aan de voet van Mount Ochi ligt, laten we de asfaltweg achter ons.

Vijf kilometer lang hobbelen we over een onverharde weg, steeds hoger en hoger, maar ook steeds kouder en kouder….er staat een harde noordenwind. We brommen door een grijze stenen wereld….er is helaas hier de laatste jaren een gigantisch windmolenpark aangelegd. Het ontsiert het ruige landschap……Een prachtig uitzicht openbaart zich over het zuidelijk deel van Evia en Karystos…..in de diepte op een rotspunt is het onneembare Castello Rosso gebouwd in de 13e eeuw.

Bijna in de wolken rijden we nu, we arriveren op een plateau bij Kastanologos. Mount Ochi verrast ons met een surrealistisch landschap….ik ben compleet overdonderd door de aanblik van de overblijfselen van het laatste kastanjebos van Zuid-Evia op de oostelijke helling van de berg. Sommige van deze enorme kastanjebomen zijn meer dan 300 jaar oud. De ouderdom heeft de enorme stammen vervormd, ze zijn verdraaid, gebogen en lijken op sculpturen van mensenhanden.

Vanaf hier begint een pittige steile wandeling van 1,5 uur naar de top van Mount Ochi op een hoogte van 1398 meter. Ik twijfel heel erg, de top is in de wolken…..het is koud met een harde wind. We besluiten niet te gaan, ik voel me niet sterk genoeg om die tocht te volbrengen…..helaas….Op de top staat een kleine kerk, en een Drakenhuis met enorme stenen platen die de vraag oproept hoe het gebouwd is…..maar hierover later meer in het volgende verhaal. We keren weer terug naar de doorgaande weg…..Mount Ochi heeft ons niet teleurgesteld met zijn prachtige vergezichten, zijn kastanjebomen, oeroude planten, stromend water en een grote verscheidenheid aan gesteente…..er is hier een uniek landschap gecreëerd door de natuur.

Tien kilometer verder rijden we door de Platanistos-vallei……een weelderige groene vallei, met beekjes en kleine watervallen. Net voorbij het dorp Platanistos is een mooie waterval, vanaf de brug hoor je het geklater al van het vallende water. Grillig gevormde Platanen staan met hun kunstig gevormde wortels in het heldere water van een beek die zich een weg laveert tussen de uitgesleten rotsen. Er zijn een aantal picknick tafels op deze sprookjesachtige plek. Je zou hier ook goed met de camper naar toe kunnen rijden, als je niet bang ben voor wat bochtenwerk maar er is helaas geen enkele plaats om te parkeren. We rijden nog een klein stukje verder naar het gehucht Epanochori…..een paar vervallen huizen meer is het niet. Maar er is wel een mooie oude stenen boogbrug en een watermolen te bewonderen op deze idyllisch plek. De weg wordt ook slechter…..en smaller.

We hadden graag de dorpen van Kaap Doro willen bekijken…..maar met de brommer is het echt te ver. Met de camper durven we het niet aan…..maar er moet altijd wat te wensen blijven…..