Le Castella…..

Maandag 9 Februari 

Al vroeg rijden we over de E90 langs de zee…..een ketting van dorpen rijgt zich langzaam aaneen. Muren van cactussen, rietmoerassen, wijdse stranden en citrusplantages zie ik voorbijkomen….Soms als we een dorp passeren lijkt het net of we heel even in Griekenland zijn….aan beide zijden appartementenblokken met daaronder kleine winkels, de mannen in het café…..Maar al snel zijn we weer in de realiteit. Bijna gaat het mis…..een Italiaanse macho boort bijna zijn Audi in de rechterzijkant van de camper. Hij zit op zijn telefoon te kijken en geeft gewoon gas…..mijn hart sloeg echt helemaal op hol van schrik maar het loopt voor de zoveelste keer goed af. Ik zal maar niet vertellen wat Adonis voor gebaar maakte en uitriep van schrik…..

We rijden het gebied van Capo Rizzuto binnen…..met torens en forten die de wacht houden langs dit deel van de kust. Het gebied is een beschermd zeereservaat en steekt uit in de oceaan. Bij Camperplaats Sun Bay vinden we een plekje tussen de eucalyptusbomen…..het is een modderige boel, het is vandaag ook weer een druilerige dag. We mogen op een grindpad staan en staan gelukkig een stukje verwijderd van de vaste campergasten met een hoog “ons kent ons” gehalte…..
Morgen belooft een zonnige dag te worden……er wacht me morgen een hachelijk avontuur…..op zoek naar een kapper…..😅😂

Dinsdag 10 Februari 

Nog voordat het licht is…..loop ik al buiten, het belooft een mooie dag te worden….

La Castella is een klein Calabrisch dorp wat vooral bekend is om het Castello Aragonese. Oorspronkelijk gebouwd als een fort in de 15e eeuw om te beschermen tegen zee-invallers, staat dit opmerkelijke kasteel op oude fundamenten die dateren uit Magna Graecia rond 400 voor Chr.
Het dorp is niet zo groot en de hoofdstraat leidt ons algauw naar het kasteel. Het kasteel is spectaculair, het lijkt uit de zee op te rijzen en is omringd aan alle kanten door water en slechts een smal pad verbindt het met het vasteland. Helaas is het kasteel gesloten i.v.m renovatiewerkzaamheden maar we kunnen er wel grotendeels omheen lopen. 

De geschiedenis van het Castello Aragonese is nauw verbonden met die van de Turkse invasies van Calabrië en de beroemde piraat Occhialì; geboren als Giovanni Dionigi Galeni (1519 Le Castella-1587 Istanbul).
Hij werd geboren als zoon van de zeeman Birno Galeni en zijn vrouw Pippa de Cicco in het dorp Le Castella. Zijn vader wilde dat hij een religieuze opvoeding kreeg, maar op 29 april 1536, toen hij ongeveer 17 jaar oud was, werd hij gevangen genomen door Ali Ahmed, een van de kaperskapiteins van de beroemde Ottomaanse Kaper Barbarosso, en gedwongen als galeislaaf te werken. Binnen enkele jaren bekeerde hij zich tot de islam en werd hij uiteindelijk zelf een meedogenloze kaper en gouverneur van Algiers.

Dan is het toch echt tijd om een kapper te zoeken, we vinden een kapperszaak maar die is gesloten. Wel een telefoonnummer…..dan maar bellen naar kapster Anna. Na veel gestuntel…..zij praat “un poco” engels en wij “un poco” Italiaans zijn we er helemaal uit……”Quatro ore” zegt ze, dat begrijpen we….4 uur…..Cut, Cut roept ze hard door de telefoon…..Ik roep Si, Si…..Cut, Cut…..Anna roept nogmaals Si, Si…..Cut, Cut…..en we zijn het helemaal eens…..😂😂😅🙈

Maar ik heb er helemaal geen vertrouwen in……voor een vrouw is een kapper belangrijk. Ik heb al veel veel kappers versleten, overal gewoond en op reis is het net de loterij. Ik kan me een keer herinneren in Griekenland in de stad Nafplio…..Griekse Adonis liep me straal voorbij toen hij me op kwam halen bij de kapper. Die kapster had me flink onder handen genomen…..luisteren deed ze niet, ze bleef knippen en toen nog een halve bus haarlak, het leek net een helm….je kon er een eitje op tikken…..🤭😂 Dat gaat me niet gebeuren vandaag……
Om vier uur stap ik binnen en de streng uitziende kapster Anna wacht me op…..ze zet me bij de wasbak en wast op hardhandige wijze mijn haar. In de kappersstoel duw ik haar een foto onder haar neus…..en blijf herhalen “un poco”….”un poco”……Maar ik moet eerlijk zeggen……ze heeft het goed begrepen en het resultaat valt niet tegen…..

Woensdag 11 Februari 

Vanochtend een mooie zonsopkomst……maar ochtendrood…..water in de sloot.
Een uur later regent het en het regent nu nog steeds terwijl ik dit verhaal aan het schrijven ben…..
We hebben er een reisdag van gemaakt, bijna 250 kilometer…..we komen steeds dichter bij Griekenland in de buurt. Nee, we gaan nog niet naar de ferry 😉……maar ik kan wel vertellen…..het gevoel van liefde voor Italië is er niet en zal er ook niet komen. Maar dat wil niet zeggen dat het niet mooi is wat we gezien en beleefd hebben de laatste weken. Nu staan we vlakbij zee op de parking Area Camper Nova Siri….omringd door een pijnbomenbos.
Morgen hopelijk droger en kunnen we Nova Siri ontdekken…..