Matera…..een stad met een oude ziel….

Vrijdag 13 en Zaterdag 14 Februari 

De Italiaanse auteur Carlo Levi omschreef Matera met de woorden;
’Chiunque veda Matera non può non restarne colpito,
tanto è espressiva e toccante la sua dolente belezza’

Niemand die Matera ziet kan ongedaan blijven,
zo expressief en aandoenlijk is haar pijnlijke schoonheid’

Ik ga jullie meenemen op een ontdekkingsreis door Matera…..een stad met een oude ziel….

Op de rand van een ravijn in het diepe zuiden van Italië bungelt een van de oudste steden van Italië, Matera.
In de prehistorie namen de eerste bewoners hier al hun intrek door kloven in de bergen uit te hakken tot diepe grotten. Het leven in de grotten was zwaar, tot halverwege de vorige eeuw woonden, grote Italiaanse gezinnen met hun vee in donkere ruimtes, zonder daglicht en stromend water.
In 1950 besloot premier Alcide De Gasperi een bezoek te brengen aan de regio en noemde Matera ‘een nationale schande’. Er werd overgegaan tot volledige evacuatie. De bewoners moesten hun intrek nemen in La Martella. Matera veranderde in een spookstad. En voor een periode van ruim twintig jaar bleef dat ook zo.
De jongere generatie echter zag juist kansen in deze stad die al eeuwenlang uitkeek over een diep ravijn. Pioniers van over de hele wereld namen er hun intrek. De eerste galeries werden geopend, hier en daar kon voorzichtig een glaasje wijn worden besteld en niet veel later konden er toeristen overnachten in een kunstig opgeknapte grot.

Ik proef direct de bijzondere sfeer als we het met historie doordrenkte hart van Matera binnen lopen. Uit een klein café zweeft de rauwe, emotionele stem van Edith Piaf…..het weer is grijs, grimmig, soms met een klein vleugje blauw, maar passend bij het decor van de dramatische omgeving en ook wel een beetje bij mijn gemoed. We kijken uit over het dal van de rivier Gravina di Matera, hier zijn nog 150 grotkerken te vinden. Helaas het vooruitzicht is weer regen dus geen wandeling in het ravijn. Griekse Adonis is misschien wel stiekem blij…..Living on the edge wordt vrij letterlijk genomen in Matera, slechts een smal pad scheidt de uit kalksteen gehakte grotwoningen van de diepte van het ravijn. 

Overal in Matera kom je de sculpturen tegen van de Italiaanse beeldhouwer Andrea Roggi. Een van de belangrijkste symbolen in het werk van Andrea Roggi is de levensboom. Hierbij heeft hij zich laten inspireren door de natuur, door olijftakken te laten groeien uit liefde. De menselijke figuren, verstrengeld in een innige omhelzing, zijn als boomstammen. Hun hemelwaarts geheven armen groeien uit tot schitterende olijfboomtakken, terwijl hun wortels tot diep in de aarde reiken…..Ik was al een bewonderaar……zijn werk komt prachtig tot zijn recht in deze bijzondere omgeving.

In het wat meer toeristische deel van Matera zien we een aantal toeristengroepen achter de paraplu van de reisleider aanlopen…..hoe druk zal het hier in de zomer zijn. Er zijn vele leuke, aparte winkels….met bijzondere producten. Pane di Matera….dit beroemde brood heeft een knapperige korst en wordt traditioneel met zuurdesem bereidt. Je kan een kleurrijke Cucù kopen, dit is een kleine fluitje van terracotta in de vorm van een haan. Een Cucù staat symbool voor kracht en bescherming tegen de duivel. Of een  stempel met je initialen om je eigen gebakken brood mee te bestempelen. Er is een grote artistieke gemeenschap die de sfeer levendig houdt…..

Om elke hoek wachten nieuwe ontdekkingen, we vleien ons uiteindelijk neer bij een een piepklein cafe…..een focacce met mozzarella en aardappel, en een panzerotti met tomaat en mozzarella, eenvoudig maar heerlijk.

Ondertussen is het weer gaan regenen.
Maar ik ben verliefd geworden op Matera……een stad met een oude ziel….