Storm Harry en de Madonna Nera van Tindari….

Donderdag 22 Januari 

Dinsdagnacht lig ik te luisteren naar de gierende wind rond de camper. Een staartje van Storm Harry heeft ook Tropea bereikt….Gelukkig zonder regen, in de vroege ochtend kalmeert de wind en we besluiten te vertrekken. Na vier nachten op deze smoezelige camperplaats willen we dolgraag verder, we nemen afscheid  van de lieve Italiaanse buren. We moeten door een zijingang vertrekken, bij de hoofdingang was in de nacht een boom omgewaaid. Om het mooie Tropea te verlaten moeten we de Lungomare volgen en daarna een steile weg omhoog, de navigatie stuurt ons weer bijna een tunnel in waar we niet onderdoor kunnen, Hymerke werd bijna onthoofd 😅🤭! Draaien weer op een onmogelijk plek…..Oeps! Daar gaat het linkerachterlicht van de motordrager…..🙄 tweede keer, in Griekenland reed een oude opa tegen ons aan…..😂

Zonder verder al te veel brokken te maken weten we de haven van Villa San Giovanni te bereiken, kopen een ticket en kunnen gelijk mee op de ferry naar Messina in Sicilië.Na twintig wiebelige minuten, er staat een flinke golfslag, bereiken we de havenstad Messina. En zoals alle havensteden is het een rommelige en drukke stad, we volgen de borden richting de Autostrada…..wegwezen hier….

In Milazzo vinden we een camperplaats voor één nachtje bij Garage Delle Isole. Vanuit Milazzo vertrekken de ferry’s naar de zeven Eolische eilanden…zoals Stromboli, Vulkano en Lipari. We installeren ons en gaan een stukje wandelen langs de mooie promenade. Even later ben ik “Boven op het Nieuws”…..Storm Harry heeft hier ook zijn sporen na gelaten…..een aantal vissersboten en de aanlegsteiger zijn kapot geslagen door het natuurgeweld…..erg triest om te zien….

De volgende ochtend ga ik op bezoek bij de Madonna Nera….
Het heiligdom zie je al van ver opdoemen op de rots van Capo Tindari, die hoog boven de zee uittorent.
Tindari heette in de Griekse oudheid Tyndaris en was een roemrijke stadstaat. Tegenwoordig zijn het vooral pelgrims die naar Tindari trekken Zij komen bidden en boete doen in de rijen biechthokjes in het heiligdom van de zwarte Madonna. 
De verering van de Madonna Nera vindt zijn oorsprong in een legende. Een schip zocht beschutting tegen de storm in de baai van Tindari. Toen ze vertrokken realiseerden de zeelieden zich echter dat iets hen er van weerhield terug te keren naar zee. Overtuigd dat het het gewicht van de lading was, begonnen ze zoveel mogelijk goederen op het strand achter te laten om het ruim te verlichten, maar pas toen ze ook het Mariabeeld dat ze bij zich hadden, hadden neergezet, kon het schip vertrekken…..

Griekse Adonis wil geen boete doen maar ik ben nieuwsgierig naar de Madonna Nera….De kerk is overdadig versierd met schilderijen en beelden……Het is een fraai staaltje protserigheid en kitch. Centraal in de apsis, onder een prieeltje gedragen door vier engelen, staat het object van de volksdevotie; het eeuwenoude houten beeld van Madonna Nera di Trindari. Onder het beeld lees ik de Latijnse tekst “ Nigra sum sed formosa” (ik ben zwart, maar bevallig). Ik loop stil door het heiligdom, ik kijk even bij de rijen biechthokjes…..één is er in gebruik….😉

Helaas begint het te regenen, dus we vertrekken zonder de resten van de oude stad Tyndaris te bekijken. Net voorbij Cefalu vinden we een camperplaats bij de zee….. 

Wind bij Tindari

Tindari, ik ken je,
zachtmoedig tussen de brede heuvels, 
die over de wateren
van de zoete eilanden van de god hangen
Vandaag confronteer je me
en breek je in mijn hart….

Salvatore Quasimodo (1901-1968) was een Italiaanse dichter die in 1959 de Nobelprijs voor Literatuur ontving.